چوپلانىها واگذار كردند و تقاضا نمودند در آن اراضى قنات ، چاه و پشت قنات حفر ننمايند » . در اجاره‌نامچه جمادى الاول سال 1161 ه . ق دو تن از سادات بنام‌هاى سيد رضا و خواهران ايشان و نجيبه فاطمه و نجيبه بدر النساء : « . . . يك رشته قنات معروف به چشمه سرك و يك رشته ديگر بنام بالمقطع و شوار كمانگر و چشمه‌سار مشهور به سواردار كياب در مرزبانكلاته و همچنين قنات مشهور به حسنعلى تبليكى و قنات بنو و شوار معروف به دباغ در چوپلانى را معين نمايند تا از نزاع اهالى جلوگيرى گردد و گرنه . . . » . در تقاضانامچه ذى الحجه سال 1285 ه . ق ( عصر ناصر الدين شاه قاجار ) : « از بزرگان و شيوخ و علماء خواسته‌شده سامان و مرز بين دو قريه مرزبانكلاته و چوپلانى را كه اراضى آن‌ها در يد سادات درازگيسو و شيرنگى است معين نمايند تا رفع اختلاف شده و . . . » . در حكم ربيع الثانى سال 1289 ه . ق به يك : « خندق قديمى در سمت جنوب مسجد مرزبانكلاته . . . » اشاره شده است . در مصالحه‌نامچه 20 صفر 1292 ه . ق ( عصر ناصر الدين شاه قاجار ) آمده كه : « . . . آقا محمد فرزند مرحوم آقا سيد محمد شيرنگى و آقا بزرگ فرزند آقا سيد احمد حسينى شيرنگى كه مالك قسمتى از قريه مرزبانكلاته‌اند ، در قريه چوپلانى هم به همراه سادات درازگيسو شريك ملك هستند » . در حكم سال 1308 ه . ق ( 5 سال آخر حكومت ناصر الدين شاه ) اشاره به رودهشن شده كه : « از قرن‌آباد و آهنگرمحله اراضى را آب داده سپس به سوى مرزبانكلاته ، چوپلانى ، ميرمحله و شمس‌آباد گشته آسياب‌ها و آبدنگ‌ها را به حركت درآورده و اراضى را نيز آبيارى مىنمايد » . در حكم سال 1336 ( عصر محمد على شاه قاجار ) مرزبانكلاته را « ملك على بن ملك محمدكيا » دانسته است . در پايان اين بخش به دو گزارش مربوط به جمعيت و وضع روستاى مرزبانكلاته و چند قريه حاشيه آن در عصر قاجار مىپردازيم . در گزارش نفوس سال 1276 ( عصر حكومت ناصر الدين شاه ) و حكمرانى ملك‌آرا در مازندران و استراباد چنين آمده : « مرزنكلاته 70 خانوار و 333 نفر جمعيت ، ميرمحله 165